اینکه شیلنگ گریس روانکاری انباشته به هم بچسبد یک نتیجه مطلق نیست. تحت تأثیر چهار عامل اصلی قرار می گیرد: محیط ذخیره سازی، روش انباشته شدن، وضعیت شلنگ و مدت زمان نگهداری. تحت دمای معمولی اتاق، انباشته شدن سبک و شرایط ذخیره سازی کوتاه مدت، شیلنگ ها به یکدیگر نمی چسبند. با این وجود، هنگامی که بهطور نامناسب روی هم چیده میشود،-شیلنگ گریس روانکاری چندلایه به احتمال زیاد دچار چسبندگی-به-دیوار و چسبندگی سطح میشود، که یک نوع متداول آسیب شلنگ در انبار است. بسیاری از شیلنگ ها به دلیل چسبندگی ناشی از انباشته شدن نامناسب، آسیب سطحی و تغییرات عملکردی را تحمل می کنند.
برای درک پدیده چسبندگی، لازم است با ویژگی های سطح شیلنگ گریس روانکاری شروع کنیم. سطح بیرونی شیلنگ روغن کاری تمام شده با یک لایه روغن محافظ نازک طراحی شده است. این لایه محافظ در حین تولید اعمال می شود تا از پیری شلنگ در کوتاه مدت جلوگیری کند، انعطاف پذیری سطح را حفظ کند و از خراشیدگی در حین جابجایی جلوگیری کند. در دمای معمولی محیط و فشار کم، این لایه روغن پایدار می ماند و بین شیلنگ ها منتقل نمی شود و باعث اتصال نمی شود. با این حال، هنگامی که شیلنگ ها برای مدت طولانی محکم فشرده می شوند، فشار تماس بین دیواره های شلنگ افزایش می یابد و فعالیت مولکولی لایه روغن سطحی افزایش می یابد و در نتیجه تمایل به پیوند بین سطوح شیلنگ مجاور ایجاد می شود. این علت اساسی چسبندگی بین شیلنگ گریس روانکاری انباشته است.
دما عامل مهمی است که بر احتمال چسبندگی تاثیر می گذارد. در محیطهای ذخیرهسازی{1}}در دمای بالا، لایه روغن سطح شیلنگ گریس روانکاری نرمتر و فعالتر میشود. هنگامی که چندین شیلنگ در کنار هم قرار می گیرند، لایه های روغن روی سطوح تماس شیلنگ های مجاور تمایل دارند تحت فشار ادغام شوند. پس از یک دوره انباشته شدن استاتیک، سطوح تماس به هم می چسبند. هر چه دمای محیط بالاتر باشد، این فرآیند سریعتر پیش می رود. در مقابل، در دمای پایین و پایدار اتاق، فعالیت لایه سطحی روغن کم است و احتمال چسبندگی به مراتب کمتر است. لازم به ذکر است که دمای بالا نیازی به رسیدن به سطوح شدید ندارد. حتی گرمای انباشته شده در انبارهای بسته در تابستان می تواند دمای اطراف شیلنگ های انباشته شده را افزایش دهد و باعث چسبندگی شود.
با این وجود، چسبندگی بین شیلنگ گریس روانکاری انباشته شده را می توان به طور موثر با اتخاذ روش های مدیریت انباشتگی مناسب اجتناب کرد. اول از همه، ارتفاع انباشتگی را کنترل کنید و از لایه های بیش از حد خودداری کنید تا از فشار بیش از حد به شیلنگ های زیرین جلوگیری کنید. دوم، حفظ تهویه مناسب در انبار نگهداری و جلوگیری از دمای بیش از حد داخل خانه، به ویژه از نگهداری در بسته در فصول گرم اجتناب کنید. سوم، سطح بیرونی شلنگ را قبل از انباشتن تمیز نگه دارید و روغن اضافی باقی مانده را بردارید. چهارم، شیلنگ های روی هم را محکم با مواد پلاستیکی نفوذناپذیر نپیچید. در صورت نیاز به بسته بندی، بسته بندی قابل تنفس را می توان انتخاب کرد. در نهایت، به طور منظم شیلنگهای ذخیرهشده طولانی-را مرتب کنید و از فشردهسازی استاتیک دائمی همان سطوح تماس خودداری کنید.
به طور خلاصه، چسبندگی شیلنگ گریس روانکاری یک پدیده فیزیکی است که به فیلم سطح روغن، فشار، دما و شرایط نگهداری مربوط می شود تا یک نقص ذاتی خود شیلنگ. تا زمانی که قوانین انباشتگی معقول در طول انبارداری رعایت شود، احتمال چسبندگی را می توان به حداقل رساند. مدیریت خوب انباشته شدن از یکپارچگی سطح شیلنگ گریس روغنکاری محافظت می کند، عملکرد سطح اولیه خود را حفظ می کند و از آسیب غیر ضروری سطح قبل از تحویل شلنگ برای استفاده جلوگیری می کند.